Een Bijzondere Ontmoeting

Een bijzondere ontmoeting.

Donderdag, 3 November was ik met ons voormalig skigroepje tijdens een Midweek op Texel. Een bezoek in ECOMARE mochten we niet missen. Wij genoten van de grote verscheidenheid aan kleine en grote dieren. Veel schoolkinderen stonden vooraan bij het voederen van de zeehonden.

Op de terugweg kwamen wij twee dames tegen, elk wandelend achter een dubbele kinderwagen waarin een tweeling. In de ene wagen waren het nog baby` s van ongeveer 6-9 maanden, in de andere wagen waren het kinderen van nauwelijks twee jaar. Omdat twee vriendinnen ook tweelingen zijn, bleven zij stilstaan om de kleintjes te bewonderen. Wat bleek? Er was 1 moeder van wie de vier kinderen waren, zij kreeg te horen: wij zijn ook tweelingen. Nou, dat vond de aangesprokene heel leuk en zag onmiddellijk in hen: een ei-ige tweeling. Haar kinderen waren twee ei-ige tweelingen. Het gesprek ging verder met het vertellen dat deze kinderen een donkere huid hebben, omdat mevrouw getrouwd is met een Botswaanse man. Zij zelf is geboren op Texel, en logeert tot December bij de familie. Omdat ik Botswana hoorde, vertelde ik dat ik in dat land geweest ben, ook in de hoofdstad Gaborone. Mevrouw vertelde dat zij in Nederland had gestudeerd en in Botswana werk deed als voorlichtster op het gebied van gezondheidszorg. Maar ja, zei ze, eigenlijk heb ik ontdekt dat je beter als verpleegkundige kan werken om werkelijk dicht bij de mensen te zijn om hun hulp te bieden. Daarom heb ik op internet gezocht naar informatie over opleidingen in de verpleging. Ik vond daar de Stichting Anna Poot.

Vanuit ons gezelschap wezen veel vingers plotseling naar mij, terwijl zij zeiden: daar staat Anna Poot. Het was zo bijzonder om te zien hoe deze mevrouw plotseling stond te blozen van verrassing, op mij afstapte en zich voorstelde: ik ben Anna Mashaca.

Nooit ga ik op stap zonder StAP folder, maar nu stond ik met lege handen. Wij vergaten zelfs te vertellen dat hier vier verpleegkundigen voor haar neus stonden, en dat wij ook niet doorvroegen naar haar adres. De kinderen die wat groter waren werden ongeduldig door dit oponthoud.

Daarom nu wat informatie over de eerste StAP reis in 1996 met Toos van Helvoort en Jelly Zondervan:

18.9.1996 brachten wij een bezoek aan de UNIVERSITY of BOTSWANA waar KATE MARTIN studeerde voor haar Bachelors Degree in Nursing, in haar laatste studie jaar. De STICHTING ANNA POOT, ( StAP) heeft een deel van de studie kosten betaald. Kate werkte voordien in het MARINA Hospital waar zij na de studie terug gaat. Zij hoopt met de opgedane kennis de verpleegkundigen in de praktijk beter te kunnen begeleiden. Het ziekenhuis heeft 500 bedden en is het enige ziekenhuis in Botswana voor gecompliceerde zieken/ziektes.

Met Professor Kupe kennis gemaakt, ook werden wij in haar huis hartelijk ontvangen. Wij kochten een kort geleden verschenen studie boek van haar voor 115B$ =55 gulden,titel vergeten!

Een bevlogen leraar met internationale contacten o.a. voorzitter van de ICN.

Een kort bezoek gebracht op 20.9.1996 aan het Deborah Retief Memorial Hospital in Mochudi.

Het is een protestants ziekenhuis opgericht door de Nederlandse Deborah Retief in 1931.

Het was een onaangekondigd bezoek om Greet Feringa, een Nederlandse verpleegkundige te begroeten. Helaas was zij die dag afwezig. Niettemin werden wij hartelijk ontvangen en rondgeleid door Sister Doyin Alao in een prima verzorgd ziekenhuis waar men de registered nurse study geeft. Elke morgen beginnen alle medewerkers in het kerkzaaltje de dag met meditatie.

Met deze informatie hoop ik dat Anna Machaca de www.stichtingannapoot.com. nog eens bekijkt en wanneer zij,of ook anderen geïnteresseerd zijn dat wensen contact met de StAP opnemen voor meer informatie.

Anna Poot Amstelveen 8 november 2016

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *